“Welkom op tram 3″, zei de conducteur. Angstvallig keek ik achterom, maar de deuren hadden zich reeds gesloten. Dan maar een ticketje kopen en een goed plaatsje zoeken. Tram 4 is nog veraf en men zegt dat het leven pas begint bij 30 (of was dat 40 ? 50 ?).
Hoedanook heb ik mijn leven als dertiger goed ingezet : ondanks een opgesteven kuit (iets teveel oefeningen gedaan vrijdag) en een licht-knagende achillespees ben ik gisteren toch 20 minuutjes gaan lopen.
Vandaag weer wat oefeningen gedaan, maar toch een loop-rustdag genomen. Morgen volgt een nieuwe training, ditmaal overdag, zodat ik op zachte ondergrond kan lopen (als het niet hard vriest uiteraard…).