Trainingsdagboek Wim Godden                                                                                                    Van nul naar...

Ik keek uit naar de 10Miles, maar tegelijk wist ik dat het ook wel eens een totale mislukking kon worden, zowel omwille van de gebrekkige conditie als qua blessureleed.
Ik startte rond de 1500ste plaats en zat na een paar minuten al aan een hartslag van 180… niet verwonderlijk, als je weet dat ik totnogtoe niet sneller dan 5’20/km liep en vlotjes tegen 4’45/km aan het lopen was. Dat ‘vlotjes’ was dan ook weg toen ik de Kennedytunnel uitkwam en het steil bergop ging (in de wagen kost dat minder moeite…). Na de eerste bevoorrading (op 6km) ging het allesbehalve vlot, maar tegen kilometer 9 voelde ik me (nog steeds tegen hartslag 178-182) beter. Bij de 2de bevoorrading (op 12km) liep ik al enkele kilometers op iets meer dan 5min/km.
Lees verder
In de afdaling van de Waaslandtunnel probeerde ik een stapje bij te zetten (tot 4’25/km, moet zowat het snelste zijn van de voorbije 10 jaar) en in de bergop probeerde ik dat tempo door te trekken. De afstand had bij anderen duidelijk ook een tol geëist, want in enkele honderden meters ben ik 200-300 personen voorbij gelopen (inclusief iemand die flauwgevallen was en waar een ambulance voor moest uitrukken).
Toen ik bij het uitkomen van de tunnel zag dat 1u20 nog haalbaar was, heb ik er zelfs nog een spurtje uitgeperst. Resultaat : 1u19’54″, heel tevreden over mijn eerste wedstrijd sinds 1999 en een pak pijnlijke spieren en pezen als extratje
Nu op naar de 20km van Brussel !

Nee, de titel is geen grap. Morgen loop ik de 10 mijl in Antwerpen mee. Gek genoeg zal het de langste wedstrijdafstand zijn die ik totnogtoe gelopen heb, ondanks het feit dat ik vroeger meerdere keren 30km op training liep.
Na de 50 minuten van vorige week vrijdag nam ik zaterdag een dagje rust, maar zondag liep ik opnieuw 50 minuten. Dinsdag deed ik er nog eens 40 bij en gisteren geraakte ik tot 1u15. Gek genoeg lukt het qua conditie nog redelijk (als je een hartslag van 160 bij 5’30/km redelijk kan noemen), maar de kuit sputtert wel regelmatig tegen.
Morgen start ik dus met als enige doel de 10 mijl uitlopen. Als dat binnen de 1u30 kan, is het handig meegenomen, maar het is zeker geen doel op zich.

Bijna 2 maand na mijn laatste berichtje. Heel veel is er niet gebeurd op sportief vlak. Ik heb enkele malen een kwartiertje gelopen, maar tot meer kwam het niet.
Vorige week donderdag heb ik voorzichtig 27 minuten gelopen (Park Tivoli in Mechelen ontdekt), zaterdag 25 minuten en dinsdag opnieuw 25 minuten. Vandaag had ik na 8 minuten even schrik dat het opnieuw afgelopen was toen een pijnscheut door mijn kuit ging, maar na even kort te stretchen kon ik toch blijven lopen. Na een eerste rondje besloot ik nog wat verder te lopen, om uiteindelijk tot 50 minuten te komen, het langste dat ik het voorbije jaar gelopen heb.
Hopelijk morgen een nieuwe lange training…