Trainingsdagboek Wim Godden                                                                                                    Van nul naar...

Na een quasi slapeloze nacht heb ik vanochtend de dokter gebeld… ik zag het niet zitten om tot daar te rijden. De pijn is gewoon niet te harden.
Conclusie van de dokter : aan beide zijden een ontsteking aan de achillespees… m.a.w. ik moet goed opletten wat ik doe en ervoor zorgen dat het niet chronisch wordt of dat de pees (pezen) niet afscheurt.
Dus ontstekingsremmers (Mobic) nemen, zalf strijken en een tijdje rusten. Niet echt ideaal om op te bouwen, maar het is niet anders…

Je kan het zo gek niet bedenken : telkens ik probeer terug te beginnen lopen, duikt er wel een nieuw probleem op.
Probleem van de voorbije week was de rechterachillespees. Door zondag in Brussel wat over-en-weer te joggen, kon ik zondagavond bijna niet meer stappen… gisteren had ik dan ook plots last aan de linkerzijde.
Aan Beide zijden doen zowel de enkel als de achillespees pijn… geen idee waar dit nu weer vandaan komt, zeker niet aan beide tegelijkertijd. Zoals ik zei : je kan het zo gek niet bedenken !

Als alles goed gaat, waag ik het om morgen naar de 20km van Brussel te gaan kijken. Beetje rondlopen, wat bekenden aanmoedigen en wat foto’s nemen… tegelijk het parcours verkennen voor volgend jaar ???
Ach, er is niks mis mee om te hopen…

Van rotslecht weer de voorbije week naar warm weer vandaag… in Brussel mochten ze blij zijn dat de 20km in zo’n prachtig weer kon doorgaan.
Foto’s zoals gebruikelijk hier te vinden. Omdat het er niet veel zijn, heb ik de uitslagen van de wedstrijd even gebruikt om hier en daar de namen van de atleten toe te voegen… zo vinden ze zich sneller terug via Google.
De achillespees doet sinds vandaag terug lastig… ik heb dan ook alles bij elkaar zo’n 800m gejogd. Toch ga ik morgen proberen te lopen in het park… pas dan zal ik echt weten hoe het ermee staat en kan ik kijken wat ik verder moet doen.

Stroomstorigen, gevolgd door een bezoek van de distributienetbeheerders en een uur zonder stroom (180V i.p.v. 230V is niet echt ideaal te noemen).
De achillespees is lichtjes aan het beteren. Ik heb met de wagen gereden zonder problemen en hoewel ik de trap nog niet opspurt, ben ik toch voorzichtig positief.
Misschien kan ik zondag naar de 20km van Brussel gaan kijken.

De achillespees blijft vervelend doen. Nochtans doe ik het al 3 dagen rustig aan en probeer ik zo weinig mogelijk belasting te plaatsen.
‘t Ziet er naar uit dat ik de komende dagen niet aan lopen zal toekomen. Ik hoop dat ik tegen het weekend terug wat kan beginnen. Intussen wat zalf strijken en niet teveel trappen doen…

Eergisteren was er geen gelegenheid om te trainen door het aanvoeren van enkele aanhangwagens zand. Gisteren ben ik nieuwe loopschoenen gaan kopen en is het uiteindelijk niet gelukt te trainen.
Zeker niet omdat ik me bezeerde aan mijn achillespees toen ik lichtjes aan het stretchen was. Intussen is dat probleem enkel nog toegenomen, ondanks een goede nachtrust. De pijn situeert zich ter hoogte van de aanhechting aan de hiel en baart me toch wel zorgen. Zelfs gewoon stappen lukt niet zonder pijn, dus mank ik maar wat rond. Hopelijk is dit een kleine irritatie die binnen een paar dagen verdwenen is.

Gisteren was ik simpelweg te vermoeid om te trainen na een zeer korte nacht.
En vandaag was er teveel werk… wat ik niet erg vond, want ik voelde me heel de namiddag niet 100%.
Aangezien er morgen manueel werk moet verricht worden (lees : zand in de tuin aanvoeren), betwijfel ik of trainen tot de mogelijkheden zal horen.

De echo wees geen scheur uit. Er was wel veel ‘wild vlees’ oftewel littekenweefsel te zien, maar da’s geen nieuws uiteraard.
Conclusie is dus dat, als ik iets voel, ik me er weinig van moet aantrekken… gewoon blijven opbouwen.
Dat heb ik vanavond dan ook al gedaan. Alles bij elkaar 5km gejogd… enkel op de plaats van de bloeduitstorting voelde ik in het begin wat, maar ook dat ebde na een kilometer weg.

Dit weekend heb ik geen meter gelopen en ook vandaag is het rust. Ik kan mijn kuit al opnieuw aanraken en al lichtjes wat druk erop zetten. Duidelijk is wel dat de kine-behandeling van vrijdag de dingen niet verbeterd heeft.
Morgenavond moet ik de echo laten nemen. Als die opnieuw een duidelijke scheur aanduidt, moet ik niet meer twijfelen : dan ga ik opnieuw de nodige dokters consulteren. In het andere geval, is er ook geen twijfel meer : trainen maar !