Trainingsdagboek Wim Godden                                                                                                    Van nul naar...

De kuit is nog niets beter, dus dat wordt waarschijnlijk terug onder ‘t mes om (hopelijk definitief) het probleem op te lossen. Na 2 weken moest de ‘losgelaten kleving’ zeker terug in orde zijn en dat is dus niet het geval.

Ik probeer ook al enkele dagen een afspraak te maken met Dr Huylebroek, maar schijnbaar loopt er daar iets mis met de telefoon, want er neemt niemand op.

Vandaag een bezoek aan een sportdokter voor een EMG. De EMG wees uit dat ik een constante spanning op mijn spieren heb, wat niet bepaald goed is voor het herstel. Een CT-scan laten nemen is de volgende stap, om te vinden waar dat ergens vandaan komt.
Aangezien ik dokters altijd goed in het oog houd (niet omdat ik ze niet vertrouw, gewoon omdat ik wil weten wat ze allemaal doen…), besefte ik achteraf dat deze dokter de naald die gebruikt werd als electrode voor de EMG, niet vervangen heeft… niet voor en niet na de test.
M.a.w. hoeveel patienten hebben diezelfde naald niet in zich gehad ? Doet me toch wel even afvragen wat de kans is dat ik een of andere besmetting heb opgelopen, aangezien bij een EMG regelmatig wat bloed te pas komt.
Binnen een paar weken dus maar eens wat dingen laten controleren… ‘t lijkt alsof er geen einde aan de miserie komt !

Na anderhalve week geen beterschap (wel integendeel), dus maar een nieuwe afspraak gemaakt bij Dr Huylebroek, die me in augustus opereerde. Benieuwd wat die er van zal maken, nu zijn ‘losgelaten kleving’ blijkbaar toch iets serieuzer blijkt te zijn.
Intussen weet mijn kinesist me te vertellen dat zo’n losgelaten kleving niet noodzakelijk een slecht ding is… tenzij het pijn doet, wat dus het geval is.
Maar geen reden tot paniek… binnen 2 weken kan ik zeggen dat ik 9 jaar ‘miserie’ gekend heb… misschien wordt het 10de jaar het jaar van de terugkeer ?
Vitals : gewicht 62kg – uren slaap 6

De domste bewegingen veroorzaken pijn… van een sok aantrekken tot het neerzetten van mijn voet in de douche.
Het lijkt allemaal weer heel sterk op de periode 2002-2005, toen ik dat ook had (meer info : hier).

Benieuwd wat dr Verspeelt dinsdag gaat zeggen. Intussen denk ik er sterk aan om een 4de opinie te zoeken ook. Alle suggesties voor dokters welkom !

De pijn gaat niet weg. Het is geen constante pijn, maar lang rechtstaan vormt een probleem. En het zijn vooral de pijnscheuten bij bepaalde bewegingen. Het voelt aan alsof ik telkens de spier kwets.
In ieder geval heb ik een extra afspraak gemaakt, ditmaal bij dr. Toon Claes in Herentals, bekend voor o.a. zijn recente operatie van Joel Smets en enkele top-wielrenners. Spijtig genoeg is het pas voor 11 april, dus da’s nog wel even.

De sportdokter die ik vandaag bezocht, hield er wel een heel rare mening op na : ze hadden me nooit mogen opereren. Ik had dus moeten blijven rondpikkelen met littekenweefsel van 5cm x 0,5cm in mijn kuit, dat constant terug openscheurde…
Tijd voor een 3de en 4de opinie. Enige suggesties iemand ?

Na een telefoongesprek met Dr. Huylebroek, de man die me in augustus opereerde, is het nog onduidelijker. Volgens hem is dit in de eerste maanden normaal… het is een ‘kleving’ die loskomt. 2 weken rusten zou dat moeten oplossen.
Dat op de echo een scheur te zien is, is in feite die ‘kleving’.

In ieder geval staat morgen een bezoek aan een andere specialist op het programma, om een 2de opinie te vragen.

Even afwachten dus nog… in ieder geval is ‘t niet gezellig om niet te weten wat het nu is…

Opnieuw een scheur ? Of gewoon lichte irritatie ? 2 dagen verder en ik heb totaal geen idee. Hopelijk brengt een echo vanavond wat meer duidelijkheid.

Bij het autorijden voel ik ‘iets’, maar of dat nu opnieuw een scheur is…

Bij opruiming kwam ik hier vandaag een stapel uitslagen tegen. Bij een uitslag van het Belgische Kampioenschap veldlopen in March-en-Famenne bleek ook een foto te zitten (totaal niet op z’n plaats dus).
Het is een foto die goed illustreert hoe een veldloop er zou moeten uitzien.

Klik voor detail

Hoewel opbouwen vooral gevoelsmatig moet gebeuren, is hieraan ook een risico gekoppeld : in de beginfase gaat het namelijk allesbehalve vlot en zeg het gevoel dus al gauw dat ‘een beetje meer’ teveel is, terwijl het net dat ‘beetje meer’ is dat de conditie zal verbeteren.
Kortom, een zekere planning is toch wel vereist, zeker omdat ik er geen 5 jaren-plan van wil maken.

Het traininsplan is dus momenteel als volgt opgesteld :
- Startmoment van het plan is vandaag.
- Startafstand bedraagt 6km (500m naar het park, 1 x Jef-tour = 5km, 500m terug)
- Het trainingspatroon zal zijn : 3 dagen trainen, 1 dag rust. Indien er een trainingsdag wordt overgeslagen, wordt de volgende rustdag echter niet opgeofferd. Rust is in de beginfase van te groot belang.
- Bij elke cyclus van 4 dagen (3 trainen, 1 rust) wordt er 2km toegevoegd aan 1 van de de dagen en dit in volgorde van de dag.

Een illustratie :
- Eerste cyclus : 6km, 6km, 6km, rust
- Tweede cyclus : 8km, 6km, 6km, rust
- Derde cyclus : 8km, 8km, 6km, rust
- Vierde cyclus : 8km, 8km, 8km, rust
- Vijfde cyclus : 10km, 8km, 8km, rust
enz.

Op deze manier duurt het telkens 12 dagen vooraleer de afstand 3 dagen na elkaar verhoogd wordt met 2km.
Op basis van deze planning zouden midden juni (na 3 maand dus) trainingsdagen van 20km moeten gehaald worden, zodat de maand juni op gemiddelde traininsweken van 120km komt, dit alles uiteraard tegen een laag tempo en zuiver met als doel de basisconditie op een redelijk peil te brengen.